در رثای دوست

دبیرستان و پیش دانشگاهی غیردولتی پژوهشحاج حسین عزیز از جمع ما پر کشید و رفت

به نام مبدا و مرجع جهان هستی

دریافت خبر درگذشت جانسوز یار دیرین و همکار گرانقدرم حسین غلامحسین پور در آغازین روزهای بهار فاطمی یکی از تلخ ترین لحظات زندگیم بود. او مردی بود که در طول دوران خدمت صادقانه خود در اذهان دانش آموزان و همکاران خود راستی، صمیمیت و مرادنگی را به حقیقت ترسیم کرد.

برای مشاهده ادامه خبر و تصاویر مربوطه کلیک فرمائید:



رفاقت من با این بزرگوار رحیل به سالتحصیلی 72-71 در دبیرستان امام خمینی(ره) بر می گردد.در این سال برای اجرای نظام جدید آموزش متوسطه در شهرستان خوی دبیرستان امام (ره) به عنوان پایگاه اصلی انتخاب شد. در حالی که نه کتابی بود و نه سرفصلی از دروس، حسین غلامحسین پور از جمله ورزیده ترین و دلسوزترین دبیران شهرستان خوی بود که با شجاعت و جسارت منحصر به فرد خودش تدریس در کلاسهای نظام جدید را پذیرفت.

معمولا در روزهای پایانی ترم تحصیلی غالب معلمان و دانش آموزان برای تعطیلی کلاسها روزشماری می کنند ولیکن در آن دوره نامبرده تا روزهای پایانی ترم با برگزاری کلاسهای جبرانی و تقویتی رایگان دانش آموزان خود را به اوج آمادگی می رساند.

آن روزها از برد هوشمند و وایت برد خبری نبود، تخته سیاه و گچ و پاک کن اصلی ترین ابزار کار معلمان بود. حسین عزیز همیشه بعد از دقایقی از زنگ تنفس از کلاس خارج می شد. وقتی از او می پرسیدم : « چرا موقع زنگ تنفس کلاست را تعطیل نمی کنی؟ چرا این قدر همه لباسهایت را گچی کرده ای؟ »

با کلامی سرشار از صداقت و بی ریا پاسخ می داد: « از درس دادن سیر نمی شوم وقتی مطلبی را تمام می کنم هزاران مطلب و مسئله جدید به ذهنم می آید. هرچه بیشتر می آموزم فکر می کنم هنوز کم گفته ام.»

در مورد گرد و خاک نشته بر دست و لباسهایش که نشانه پرکاری زاید الوصف در استفاده از گچ و پاک کن بود، با تبسم و شوخی می گفت: « بد سلیقه ام و یه خورده دست و پا چلفتی » و من می دانسنم که او در هنگام تدریس و تبادل اندیشه با دانش آموزان آنقدر عاشقانه می گوید که خود و لباسهایش را فراموش می کند و تمام وجودش وقف آموزش دانش آموزان است.

او برای دانش آموزانش فقط یک معلم ممتاز فیزیک نبود. او الگوی مردانگی، دوستی بی ریا، راستگویی، اخلاق و ادب بود.

در سال 1379 وقتی دبیرستان غیردولتی پژوهش را راه اندازی می کردم از جمله همکارانی که مجدانه پیگیر کار بود ایشان بود. انگار برای خودش مدرسه می ساخت. برای من برادری صمیمی و همراه معنوی بود. روزی متوجه تنگنای مالیم در راه اندازی مدرسه شد و با کمال مهر و صداقت گفت : « نترس خدا کریمه کار ساخت مدرسه را کند نکن. من و تعدادی از همکاران یک سال برایت رایگان تدریس می کنیم تا مدرسه راه بیافتد.»

در طول بیست و چند سال رفاقت و همکاری همیشه به عنوان یک دوست آئینه تمام نمای تصمیمات و رفتارهای شخصی و اجتماعی من بود و با انتقادهای دلسوزانه و بردارانه خطاها و اشتباهاتم را بازگو می کرد.

در سال 1389 در مراسم دهمین سال تأسیس دبیرستان غیردولتی پژوهش به عنوان یار دیرین مورد تجلیل قرار گرفت.

متآسفانه در دو سه سال اخیر زندگی روی دشوار خود را به او نشان داد.قد رعنای مردی که همیشه استوار و برافراشته قدم بر می داشت در نتیجه بیماری رنجور گشت وشکسته شد. این جمله یار سفر کرده در روزهای پایانی حضورش در مدرسه هرگز فراموشم نمی شود: « از نعنتهای الهی یک تن قوی و قیافه خوب داشتیم که خدا از ما گرفت. ولی سپاسگزارم او را که آنچه خود داده بود از من ستاند. شکر خدا»

بالاخره روز وداع فرا رسید.در یکی از  روزهای اسفند 93 به مدرسه آمد. پاهایش یاری قدم برداشتن نداشت، نتوانست برای حضور در کلاس از پله ها بالا رود، در حالی که در عمق نگاهش معنای غریبی نهفته بود گفت : « دیگر نفسم کفایت نمی کند، حاجی دیگر من برایت معلم  بشو نیستم» 

و اینک اواز میان ما رخت بربست و به ملکوت اعلی پیوست . یاد و خاطراتش همیشه درروح و جان ما جاویدان است.

روحش شاد، یادش مستدام –ابراهیم محمدلو



ارسال شده در مورخه : يكشنبه، 9 فروردين ماه، 1394 توسط admin  پرینت

مرتبط باموضوع :

 برگزاری هفته سلامت  [ شنبه، 6 ارديبهشت ماه، 1393 ] 1555 مشاهده
 دبیران طلائی پژوهش در امتحانات نهائی خردادماه 1391  [ يكشنبه، 11 تير ماه، 1391 ] 2611 مشاهده
 مقایسه نتایج امتحانات خرداد  [ شنبه، 30 شهريور ماه، 1392 ] 3979 مشاهده
 خوی، شهر اولین ها  [ دوشنبه، 14 شهريور ماه، 1390 ] 7427 مشاهده
 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]
امتیاز دهی به مطلب
انتخاب ها

 فایل پی دی اف فایل پی دی اف

 گرفتن پرينت از اين مطلب گرفتن پرينت از اين مطلب

 ارسال به دوستان ارسال به دوستان

 گزارش این پست به مدیر سایت گزارش این پست به مدیر سایت

اشتراک گذاري مطلب